Paunang Tala ng Editorial Team May mga tao na hindi kailanman nagiging sentro ng usapan sa isang komunidad. Hindi sila iyong malalakas tumawa sa umpukan, hindi rin sila iyong laging may ambag na pera tuwing may piyesta, at lalong hindi sila ang unang napapansin kapag may papuri o pagkilala. Karaniwan, sila pa nga ang madaling […]
Paunang Tala ng Editorial Team May mga taong araw-araw nating nadadaanan ngunit hindi natin tunay na nakikita. Naroon sila sa pagitan ng ating pagmamadali—nag-aayos ng kalat na hindi atin, naglilinis ng bakas ng ating kapabayaan, tahimik na sinasalo ang maliliit na gulo upang manatiling maayos ang mundong gusto nating lakaran. Madalas, hindi natin sila tinatawag
Sa Kislap ng Marmol na Sahig, May Lalaking Unti-Unting Binubura ng Mundo Read More »
Paunang Tala ng Editorial Team Sa bilis ng buhay sa lungsod, may mga mukha tayong araw-araw na nakakasabay ngunit hindi talaga nakikita. Mga kasabay sa jeep, sa bus, sa pila ng kape, sa elevator—mga taong nagiging bahagi ng background ng ating pagod, deadline, at sariling problema. Madalas, iniisip nating walang saysay ang maiikling pagtatagpong iyon
Paunang Tala ng Editorial Team Sa mga ospital, may kakaibang batas na hindi nakasulat ngunit araw-araw na sinusunod ng kaguluhan: kung sino ang pinakamalakas ang sigaw, siya ang unang napapansin. Kung sino ang humahagulgol, kung sino ang halos magwala sa sakit, kung sino ang may kasamang umiiyak sa hallway—sila ang sentro ng agarang atensyon. Ngunit
Sa Sulok ng Emergency Room, May Lalaking Hindi Humihingi ng Saklolo Read More »
Huminto ang Metro, Pero Hindi ang Konsensya: Ang Gabing Nagbago sa Isang Delivery Rider Paunang Tala ng Editorial Team Sa lungsod na hindi marunong magpahinga, may mga taong parang bahagi na lamang ng trapiko—dumaraan, naghahatid, nawawala sa paningin, at muling bumabalik kinabukasan na tila walang sariling kwento. Isa na rito ang mga delivery rider: laging
Huminto ang Metro, Pero Hindi ang Konsensya: Ang Gabing Nagbago sa Isang Delivery Rider Read More »
Paunang Tala ng Editorial Team May mga pagkakataon sa buhay na ang unang tingin ng tao ang nagiging pinakamarahas na uri ng paghusga. Hindi naman ito laging sinasabi nang direkta. Minsan, nasa paraan lang ng pagtitig. Nasa pag-angat ng kilay. Nasa tono ng boses na malamig, may pag-aalinlangan, at may pahiwatig na “Hanggang dito ka
Sa Loob ng Lumang Sando, May Lalaking Hindi Nila Nakilalang Marunong Bumangon Read More »
